Co teraz czytasz?

[Devil Doll]

"Wojny Świata Wynurzonego" - Licia Troisi
Muszę przyznać, że początkowo szło mi jakoś wyjątkowo topornie i długo. Na szczęście przemogłam się i bardzo się z tego cieszę, bo teraz czyta mi się zdecydowanie lepiej. Książka cały czas utrzymuje w napięciu, co lubię. Jest to fantasy, a ten gatunek akurat nigdy nie należał do moich ulubionych, ale akurat w tym przypadku w ogóle mi to nie przeszkadza. Polecam.

[vivien]

Obecnie czytam Księgę Bez Tytułu autora podpisanego jako Anonim. Poleciła mi ją koleżanka. Fajna, lekka lektura, podczas czytania można się czasem zdrowo uśmiechnąć. Ale nie spieszy mi się z jej kończeniem, bo każdy kto ją przeczyta, wkrótce umrze...

[tid]

Asterix u Helwetów

Siostra sobie wypożyczyła to ze szkolnej biblioteki. Leżało sobie na biurku, a jako że mi się nudziło to wziąłem i przeczytałem. Dawno nie miałem w rękach komiksu, nie wspominając o tym, kiedy ostatnio czytałem Asterixa. Jak zwykle trafne odniesienia do współczesności i śmieszne rzymskie imiona (Mawirus, Bolisinus).

[Tindaloo]

A ja przegryzam sobie teraz mądre naukowe rzeczy lekturą malutkiej książki Korwina - Mikke zatytułowanej "Dekadencja" z, pochwalę się, autografem autora złożonym na stronie tytułowej przy okazji jego wykładu na AE kilka dni temu. Bardzo przyjemna i pouczająca lektura. Czasem nawet zabawna, niestety po pierwszym uśmiechu przychodzi refleksja, że to co pisze jest bolesną prawdą i za cholerę zabawne nie jest.

[Procella]

Glen cook - Słodki srebrny blues

Tekie czytadełko, nic powalającego, ale sympatyczne. Coś w rodzaju kryminału w świecie fantasy. Lekkie, dość zabawne - czyta się. Nie będę się zabijać o kolejne części, ale jeżeli wpadną mi w rece - pewnie przeczytam, bo podobno są dobre, lepsze od tej.

[Devil Doll]

"Wojny Świata Wynurzonego" tom II
Strasznie, ale to strasznie mnie to wciągnęło. Ciągłe napięcie i ciekawa akcja to jest to.

[lady witch]

to jest to, co czytałaś w tramwaju, tak? ;o) zapowiada się ciekawie, może po to sięgnę w wolnej chwili.

[Devil Doll]

Zgadza się Przy pierwszym tomie niekiedy gubiły mnie długie opisy sytuacji obecnej wszystkich krain, ale poza tym wszystko na plus moim zdaniem. Drugi tom czytam mi się nawet jeszcze lepiej od pierwszego.

[Procella]

"Upiorny narzeczony i inne opowieści z dreszczykiem" - sympatyczny zbiór uroczych, staroświeckich opowiadań grozy. Wolę to od współczesnych horrorów, bardziej klimatyczne od latających flaków i demonów-gwałcicieli.

I na dodatek odświeżam sobie "Trzy wiedźmy" Pratchetta

[Goomish]

Zbigniew Nienacki „Raz w roku w Skiroławkach”

W pewnym stopniu obyczaj, w pewnym stopniu kryminał, w dużym stopniu erotyk (ale tylko erotyk – w PRL-u jeszcze głębokim pisany), wszystko przyprawione odrobiną starosłowiańskich legend.

Miłe.

[Lara]

Ambitnie wzięłam się za Anne Karenine, Tołstoja. Jak na razie jestem mile zaskoczona, książka wciąga, chce się ją czytać i czytać, a spodziewałam się, że będzie mi szła dosyć opornie.

[Persephona]

Jakub Ćwiek - Gotuj z papieżem.
Nareszcie mam czas, żeby się za to zabrać. Jestem dopiero na pierwszym opowiadaniu, a już mi się podoba. Zaskakujące opowiadanie. Ćwiek nadał temu opowiadaniu pewne cechy groteski. Czasami chce mi się aż płakać ze śmiechu. Jestem pełna nadziei, że cała książka okaże się świetna. : )

[Procella]

William Hjorsberg - Harry Angel

Udało mi się w końcu dopaść tę książkę - od dłuższego czasu za mną chodziła. Dobre.

Z okładki:

Twardy nowojorski detektyw staje naprzeciw najbardziej przerażającego przeciwnika, z jakim przyszło mu się borykać. Dla Harry'ego Angela rutynowe poszukiwanie zaginionej osoby przeradza się w szatański koszmar voodoo i czarnej magii, przyprawiających o zawrót głowy niebezpieczeństw, gwałtownych śmierci.

Zaczyna się jak klasyczny kryminał z lat 40. czy 50. (Hjortsberg świetnie podrabia styl Chandlera), z każdą stroną przybywa mroku i makabry.

[Elbereth]

U mnie relaks przy Pratchetcie . Konkretnie to wreszcie wzięłam się za Łups!, co do którego irracjonalnie długo nie mogłam się przekonać. No i.... myliłam się . Vimes u szczytu swojej cynicznej vimesowatości, otulony kocykiem w kaczuszki, Śmierć czytająca książki i szalony artysta mający obsesję na punkcie kurczaków. Plus, tym razem, mniej ironicznej refleksji o świecie, a za to pierwszorzędna i wciągająca kryminalna fabuła . Innymi słowy Pratchett nadal jest Pratchettem, a ja się oderwać nie mogę .

[luna]

"Upiorny narzeczony i inne opowieści z dreszczykiem" - sympatyczny zbiór uroczych, staroświeckich opowiadań grozy. Wolę to od współczesnych horrorów, bardziej klimatyczne od latających flaków i demonów-gwałcicieli.

W tym stylu polecam - o ile już nie czytałaś, oczywiście - "Czy to się mogło zdarzyć?" Ambrose'a Bierce'a. Zbiorek opowiadań tegoż autora właśnie w stylu takich dreszczowców. Trochę przypomina Poego.


Ja w tym momencie czytam polską książkę z nurtu literatury postapokaliptycznej, a mianowicie "Schron" Mirosława Piotra Jabłońskiego.
W przeciwieństwie do większości książek zagranicznych autorów, które ukazują wizję świata, w którym paniczny lęk budzą mutanty, Jabłoński przedstawia makabryczny świat mutantów, które boją się i nienawidzą człowieka (głównego bohatera chyba), który urodził się bez narośli, i z parzystą liczbą oczu, nóg i uszu (bo wszyscy "normalni" mają ich losową ilość), a także z normalnym kolorem skóry (bo wszyscy mają szarą). Generalnie jeszcze nie poznałam zamysłu autora, ale jawi mi się to jako straszna, okrutna groteska. O ile prace zagranicznych autorów miały być przestrogą, to... jeszcze nie wiem, czym ma być książka Jabłońskiego.

[Procella]

W tym stylu polecam - o ile już nie czytałaś, oczywiście - "Czy to się mogło zdarzyć?" Ambrose'a Bierce'a. Zbiorek opowiadań tegoż autora właśnie w stylu takich dreszczowców. Trochę przypomina Poego.

Czytałam. Podobnie jak drugi wydany u nas jego zbiorek - "Jeździec na niebie", IMHO lepszy, na pewno obszerniejszy i bardziej reprezentatywny. W ogóle przeczytałam już sporą część z tego, co z tych klimatów jest dostępne po polsku, dobrze, że się w szkole przykładałam do angielskiego .

[luna]

Jak będę miała okazję, to się zaopatrzę w "Jeźdźca..." w takim razie. Jakie jeszcze lektury z tej kategorii polecasz?

[Procella]

Machena, Blackwooda, Strobla, Ewersa... No i antologie - moje ulubione to "Czarny pająk" i "Opowieści niesamowite. Groza i niesamowitość w prozie rosyjskiej XIX i początku XX w".

I na tym kończymy offtopa, w razie potrzeby założymy sobie nowy wątek

[Beautiful Soul]

Machen

[czemu nie ma ikonki wyrażającej zakochanie? :> ]

jego tłumaczenia pojawiały się w jakiś zbiorach? wiem, że wyszło jakiś czas temu kilka jego opowiadań po polsku w osobnej książce, ale czy wcześniej jeszcze gdzieś się pojawiał? znam tylko w oryginale, ale uuuuuwielbiam, zwłaszcza The great god Pan

[Mary Rose]

Ja czytam sobie "Fausta" Johanna Wolfganga von Goethego. Niestety za moich czasów nie był on w spisie lektur . Stąd też mój podpis profilowy- z lubienia tego dramatu.

[vivien]

Ja jeszcze męczę Księgę Bez Tytułu. Ale już zabieram się za Mechaniczną Pomarańczę bo jeszcze nie czytałam. Przejrzałam ją tylko - czytanie będzie z pewnością wyjątkowym przeżyciem i łamaniem języka, ale ja lubię takie małe wyzwania

[DarkMoonlight]

Czytam "dziecię boże" bo wspaniałej "drodze" przyszła kolej na tą pozycję, wciąga od pierwszej strony:)

[vivien]

Ja odwrotnie, po Dziecięciu Bożym biorę się za Drogę niedługo Nie mogę się doczekać, a za razem chcę odwlec czytanie w czasie, bo wiem, że mam przed sobą coś przeprzeprzepysznego. Cormac loff loff.

[Persephona]

Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów - Ann Brasheres.
Moja ulubiona książka w lat gimnazjalnych, zwłaszcza z przełomu I i II klasy. Teraz nie mam siły na żadną ambitna literaturę, co dziwne, nawet nie mam siły czytać ukochanej fantastyki, więc szukałam czegoś lekkiego, przyjemnego, co już znam i wiem, że nie zawiedzie mnie treścią. Poszperałam trochę w biblioteczce i zdecydowałam się na Stowarzyszenie...
Cały cykl składa się z czterech książek, obecnie jestem na czwartej. Napisana jest w bardzo prostym, łatwym do czytania stylu. Historia jest niebanalna, ale i niespecjalnie wyrafinowana. Zwykła historia nastolatek, którym los przyniósł magiczne dżinsy. Mają zwykłe przygody, czasami zabawne, czasami smutne, wzruszające do łez. Co prawda, książka nie rusza mnie tak, jak kiedyś, ale nadal mam do niej wielki sentyment.

[charon]

Terry Pratchett - Mort

Po dłuższym czasie, kiedy czytałem mało, a to mało to były głównie kolejne 3 tomy sagi Diuny, przyszedł czas na kolejne, już czwarte opowiadanie znanego chyba wszystkim autora. W tym po gościa o tytułowym imieniu przyszła Śmierć, ale tym razem w nieco innym celu niż zwykle, gdy kogoś odwiedza.